Ingrid Bjerkås () var den første kvinnelege presten i Den norske kyrkja
Liv og virke Ingrid Bjerkås var fødd i Bærum. Ho tok examen artium i 1920. Ho gifta seg i 1921, og var deretter husmor i Oslo i ei årrekkje.
Under okkupasjonen av Noreg under andre verdskrigen engasjerte Bjerkås seg i sivil motstand mot nazistane, og kom fleire gonger i konflikt med okkupasjonsmakta. Ho vart arrestert og sat på Grini fangeleir frå 17. desember 1943 til 31. januar 1944. Deretter vart ho overført til psykiatrisk sjukehus, og var der fram til frigjeringa.
Bjerkås vart cand. theol ved Universitetet i Oslo i 1958. Ho tok praktisk-teologisk eksamen i 1960. 19. mars 1961 vart ho ordinert av Hamar-biskopen Kristian Schjelderup i Vang kyrkje.
Bjerkås var sokneprest til Berg og Torsken på Senja frå 14. april 1961 til 1965. Etter det var ho prest ved Martina Hansens hospital i Bærum.
I 1966 gav ho ut sjølvbiografien Mitt kall. Same året fekk ho Petter Dass-medaljen.
Merknadar
Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Ingrid Bjerkås» frå , den 20. mars 2011.
kategori:Folk frå Asker kategori:Kvinner i norsk historie Kategori:Norske lutherske prestar Kategori:Nordmenn frå andre verdskrigen