Dominionen Ny-England i Amerika (engelsk Dominion of New England) (1686–1689) var ein administrativ union av engelske koloniar i Ny-England i Nord-Amerika. Maktområdet varte kortvarig fordi området det omfatta (frå Delaware River i sør til Penobscot Bay i nord), bestod av dagens Maine, New Hampshire, Vermont, Massachusetts, Rhode Island, Connecticut, New York og New Jersey, og var for stort for ein enkel guvernør å styre. Det var òg andre faktorar som gjorde at det vart mislukka, som at guvernøren, sir Edmund Andros, var særs upopulær og gjorde saker som fornærma store delar av innbyggjarane i Ny-England. Etter at meldingar om den ærerike revolusjonen i England nådde Boston i 1689, gjorde puritanarar opprør mot Andros, og arresterte han og tenestemennene hans. Leisler-opprøret i New York City avsette viseguvernøren i maktområdet, Francis Nicholson. Etter desse hendingane gjekk koloniane som var samla i maktområdet attende til slik dei hadde vore før maktområdet vart oppretta, trass i at somme av dei då vart formelt styrte utan særleg løyve. Nye løyve vart etter kvart skriven ut av kong Vilhelm III av England og dronning Maria II.
Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dominion of New England» frå , den 30. januar 2012.
Maktområdet Ny-England Kategori:Historia til Dei tretten koloniane Kategori:Historia til Ny-England Kategori:Historia til New York Kategori:Historia til New Jersey