mini|Kart som viser utbreiinga av yaospråk og hmongspråk.
Yao- eller mien-språk er språk tala av yaofolk frå Kina, Vietnam, Laos og Thailand. Dei utgjer den eine hovudgreina av miao-yaospråk (hmong-mienspråk), den andre dannar hmong-språka. Ein del yaofolk snakkar også miao/hmong.
Alle miao-yaospråk er isolerande SVO-språk med omfattande tonesystem. Dei er kjenneteikna av konsonantkluster først i ord. miao-yao i Store norske leksikon
Inndeling Språka er blitt noko ulikt klassifisert av språkforskarar.
Martha Ratliff la fram denne klassifikasjonen i 2010:Ratliff, Martha. 2010. Hmong–Mien language history. Canberra, Australia: Pacific Linguistics.
Mienisk Iu mien med talarar Kim mun med talarar Biao min med talarar Dzao min med talarar
David Strecker føreslo ei klassifisering i 1987Strecker, David. 1987. "The Hmong-Mien Languages." I Linguistics of the Tibeto-Burman Area, 10 , no. 2: 1-11. som James Matisoff utvida i 2001:
Yao/mienisk Biao–jiao: Biao Min Chao kong meng Moxi Mian–jin: Biao mon Iu mien Kim mun Zaomin: Dzao min
Shaozhou tuhua Shaozhou tuhua er eit språk skrive med nushu-skrifta, ei form av kinesisk snakka av yaofolk. Utviklinga av dette språket er ukjend, men det kan ha starta som eit sinifisert yaospråk.Cited in Chiang (1995) We two know the script, we have become good friends, p. 28, footnote 43.
Kjelder Denne artikkelen bygger på «Mienic languages» frå , den 28. mars 2012.
Bakgrunnsstoff Subgrouping of Mienic languages: Some observations (PDF) Yaospråk ved ethnologue.com
Kategori:Miao-yaospråk Kategori:Språk i Kina Kategori:Språk i Laos Kategori:Språk i Thailand
sv:Mien (språk)
zh:勉語