Kompozycja obrazu jest wpasowana w owal. Śpiąca Antiopa wyznacza swoim ciałem główną oś poziomą, a przez biodra i ugięte – oś pionową. Ramię satyra i nogi kobiety tworzą wygięte linie równoległe do górnej krawędzi obrazu. Lewe przedramię Satyra i przedłużenie prawej nogi Antiopy biegną równolegle do dolnej krawędzi – w ten sposób obie centralne figury swoim ułożeniem tworzą dodatkowy owal w środku obrazu, przełamany jedynie wyciągniętą prawą ręką Antiopy. Głębie przestrzeni buduje pochylenie ciała satyra oraz zgięcie nóg Antiopy.
Tło mitologiczne i jego recepcja w sztuce thumb|Correggio: Jowisz i Antiopa (z Erosem), ok. 1528 Obraz bazuje na historii z greckiej mitologii o uwiedzeniu Antiopy przez Zeusa, zastąpionego później w mitologii rzymskiej Jowiszem. Zgodnie z mitem Antiopa, piękna córka króla Nikteusza z Teb, została zaskoczona i uwiedziona we śnie przez Zeusa pod postacią satyra. Zaszła w ciążę i urodziła bliźnięta, Amfiona i Zetosa. Gdy dorośli, zemścili się oni na bracie Nikteusza, Likosie, za jego traktowanie Antiopy. Zabili go i przejęli Teby.