Satyr i nimfa thumb|lewo|Agostino Carracci: Satyr i nimfa Satyry i nimfy są w mitologii greckiej dwoma przeciwieństwami, które łączy tylko wspólna u obu pożądliwość. Od słowa nimfa pochodzi termin nimfomanii, zaś satyriaza to obecnie rzadko używane określenie analogicznego zaburzenia u mężczyzn.
Zarówno nimfy, jak i satyrowie byli często przedstawiane w mitologii (a także ilustracjach scen z mitologii) w jednoznacznym powiązaniu z erotyzmem, byli też równie lubianym tematem w sztuce. Istnieją pomiędzy nimi wyraźne kontrasty estetyczne. Nimfy są przeważnie ukazywane jako piękne, często z bladą skórą koloru kości słoniowej, przez to bardzo delikatną oraz z idealną kobiecą figurą, podobnie jak przedstawienia Wenus. Z drugiej zaś strony satyrowie, poddani Bachusa, są zwykle szpetni, z koźlimi rogami i nogami, oraz przynajmniej częściowe pokryci futrem. Oprócz tego są silni, muskularni i opaleni. Satyr stoi w optycznym kontraście do nimfy, przez co oboje tworzą idealną parę do przedstawiania w sztuce.